![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/2025-03-27-10_17_10-Window.png\")
<\/figure><\/div>\n\n\nW okresie poprzedzaj\u0105cym II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105 marka Rover znana by\u0142a z dobrej jako\u015bci pojazd\u00f3w. Podczas wojny fabryki Rovera \u015bwiadczy\u0142y us\u0142ugi dla brytyjskiej armii; nie by\u0142o w\u00f3wczas miejsca na produkcj\u0119 samochod\u00f3w przeznaczonych do cel\u00f3w cywilnych, kt\u00f3r\u0105 wznowiono dopiero po nastaniu pokoju w Europie. Po wojnie istnia\u0142o przekonanie, \u017ce nale\u017cy wprowadzi\u0107 nowe modele samochod\u00f3w; jednak realia wycie\u0144czonej wojn\u0105 gospodarki zmusza\u0142y wi\u0119kszo\u015b\u0107 producent\u00f3w do wznowienia produkcji modeli znanych ju\u017c przed wojn\u0105. Rover uruchomi\u0142 ponownie sprzeda\u017c modeli: 10, 12, 14, 16 oraz 20. Stopniowo wprowadzano liczne modyfikacje tych znanych ju\u017c od dawna aut, aby p\u00f3\u017aniej przenie\u015b\u0107 w ten spos\u00f3b zdobyte do\u015bwiadczenie do powstaj\u0105cego, pierwszego powojennego projektu samochodu marki Rover.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/3h.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\nPrace nad nowym modelem, kt\u00f3ry mia\u0142 zerwa\u0107 z dawno ju\u017c niemodnymi samochodowymi trendami, kt\u00f3rych charakterystyczn\u0105 cech\u0105 by\u0142y du\u017ce, oddzielne b\u0142otniki przechodz\u0105ce w progi ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 wraz z tylnymi drzwiami (zdj\u0119cie 2) oraz oddzielone od reszty nadwozia lampy, rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 niebawem po wojnie. Bracia Wilks, kt\u00f3rzy zarz\u0105dzali firm\u0105, czerpali inspiracj\u0119 z samochod\u00f3w ameryka\u0144skich. Przemys\u0142 za oceanem nie odczu\u0142 tak znacz\u0105cych ogranicze\u0144 zwi\u0105zanych z dzia\u0142aniami wojennymi, jak mia\u0142o to miejsce w Wielkiej Brytanii. W USA ca\u0142y czas powstawa\u0142y nowe pojazdy, dzi\u0119ki czemu ten kraj wyprzedza\u0142 Europ\u0119 pod wzgl\u0119dem designu oraz technologii. Brytyjski przemys\u0142 musia\u0142 \u201edogania\u0107\u201d ten zza oceanu, cho\u0107by pocz\u0105tkowo mia\u0142o to oznacza\u0107 \u201einspirowanie si\u0119\u201d jego wytworami. Wyb\u00f3r pad\u0142 na auto Studebaker Champion, kt\u00f3rego dwa egzemplarze szybko zakupiono do cel\u00f3w badawczych.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/2h.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\nNowe auto zaprezentowano na targach London Motor Show w 1949 roku, gdzie wzbudzi\u0142o niema\u0142\u0105 sensacj\u0119. Nietypowe na \u00f3wczesne czasy wzornictwo, centralnie umieszczona lampa przeciwmg\u0142owa zas\u0142aniaj\u0105ca ch\u0142odnic\u0119, brak prog\u00f3w oraz wkomponowane w nadwozie b\u0142otniki by\u0142y odwa\u017cnym krokiem, kt\u00f3rego w owym czasie nie wykona\u0142 \u017caden brytyjski ani europejski producent. Wp\u0142yw wzornictwa ameryka\u0144skiego widoczny by\u0142 r\u00f3wnie\u017c wewn\u0105trz pojazdu: kwadratowe zegary oraz d\u017awignia zmiany bieg\u00f3w umieszczona w kolumnie kierownicy, kt\u00f3re niestety nie przypad\u0142y do gustu klientom.<\/p>\n\n\n\n
Wkr\u00f3tce rozpocz\u0119to produkcj\u0119 i sprzeda\u017c modelu Rover 75. Nale\u017cy nadmieni\u0107, \u017ce oznaczenie \u201eP4\u201d nie funkcjonowa\u0142o w j\u0119zyku potocznym, ani w akcjach marketingowych prowadzonych przez producenta. Kierowca powiedzia\u0142by raczej, \u017ce je\u017adzi Roverem 75. Pomimo i\u017c do samego ko\u0144ca produkcji (1964) z ta\u015bmy zje\u017cd\u017ca\u0142 ten sam, nieco modyfikowany Rover, to jego oznaczenia ci\u0105gle zmieniano, aby o\u017cywi\u0107 sprzeda\u017c. Poszczeg\u00f3lne modele oczywi\u015bcie nieco si\u0119 od siebie r\u00f3\u017cni\u0142y, lecz dzi\u015b m\u00f3wiliby\u015bmy raczej o \u201efaceliftingu\u201d, wersjach wyposa\u017cenia lub od\u015bwie\u017ceniu, a nie o nowym modelu.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/11h.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\nRover 75 dawa\u0142 swojemu kierowcy wszystko to, do czego przyzwyczajeni byli stali klienci tej marki: eleganckie wn\u0119trze wyko\u0144czone drogimi materia\u0142ami: sk\u00f3r\u0105, we\u0142nianymi dywanami i drewnem oraz solidne wykonanie. Nadwozie wykonane by\u0142o w du\u017cej cz\u0119\u015bci z aluminium, co nie by\u0142o celowym zabiegiem, lecz konieczno\u015bci\u0105; po II wojnie \u015bwiatowej powszechny by\u0142 brak stali, co spowodowa\u0142o, \u017ce do produkcji drzwi oraz pokryw baga\u017cnika i maski u\u017cyto w\u0142a\u015bnie aluminium. Zastosowanie aluminium by\u0142o co prawda przypadkiem, ale i tak uda\u0142o si\u0119 to przeku\u0107 w sukces marketingowy, reklamuj\u0105c auto jako \u201esamoch\u00f3d, kt\u00f3ry nie zardzewieje\u201d. Wkr\u00f3tce potem aluminiowe nadwozie uzyska\u0142 terenowy brat Rovera 75: Land Rover I serii (aluminiowe nadwozia do dzi\u015b posiadaj\u0105 Land Rovery Defender). Pod mask\u0105 znajdowa\u0142 si\u0119 sze\u015bciocylindrowy silnik typu IOE, zapewniaj\u0105cy autu przyzwoit\u0105 dynamik\u0119 i mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozp\u0119dzenia si\u0119 do ok. 135 km\/h. Kontrowersyjna, umieszczona przed ch\u0142odnic\u0105 lampa, opr\u00f3cz kontrowersyjnego wygl\u0105du, mia\u0142a inn\u0105 powa\u017cn\u0105 wad\u0119. Utrudniaj\u0105c dost\u0119p powietrza do ch\u0142odnicy, powodowa\u0142a, \u017ce auta cz\u0119\u015bciej przegrzewa\u0142y si\u0119 w upalne dni. Ju\u017c w 1952 roku centralna lampa, kt\u00f3rej Rover 75 zawdzi\u0119cza przezwisko \u201ecyklop\u201d, zosta\u0142a usuni\u0119ta (lampy usuwano ju\u017c wcze\u015bniej na \u017cyczenie klienta w punktach serwisowych), pojawi\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u201eprawid\u0142owe\u201d okr\u0105g\u0142e zegary.<\/p>\n\n\n\n
Rover P4 nie by\u0142 autem tanim. G\u0142\u00f3wnymi odbiorcami tego pojazdu byli prawnicy, lekarze oraz inni bardziej zasobni przedstawiciele klasy \u015bredniej. W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych auta te por\u00f3wnywano do Jaguar\u00f3w i Bentley\u00f3w. Zakup nowego auta (na pocz\u0105tku produkcji) by\u0142 zadaniem bardzo trudnym. Niedostatki powojennej gospodarki sprawia\u0142y, \u017ce produkowano znacznie mniej samochod\u00f3w, ni\u017c mo\u017cna by sprzeda\u0107. Co ciekawe, auta sprzedawane powy\u017cej 1000 funt\u00f3w ob\u0142o\u017cone by\u0142y a\u017c 50% (!) podatkiem a\u017c do roku 1953, co nie odstrasza\u0142o potencjalnych kupc\u00f3w. W trakcie ca\u0142ego okresu produkcji dokonywano zmian zar\u00f3wno w oznaczeniach modeli, jak i w wyposa\u017ceniu samochod\u00f3w. W sumie powsta\u0142o a\u017c 7 r\u00f3\u017cnych wersji modelu Rover P4: 75, 60, 90, 105, 100, 110 oraz 95.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/9h-668x1024.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\nModel 95, opisywany na tej stronie, zosta\u0142 wprowadzony pod koniec produkcji modelu P4, w 1963 roku. Rovery P4 by\u0142y ca\u0142y czas cenione przez klient\u00f3w jako auta solidne, ma\u0142o awaryjne i \u0142atwe w prowadzeniu. Niestety, czas bieg\u0142 nieub\u0142aganie i wzornictwo, kt\u00f3re w 1949 roku szokowa\u0142o, po ponad 15 latach produkcji sta\u0142o si\u0119 przestarza\u0142e, nawet dla ceni\u0105cych tradycj\u0119 angielskich klient\u00f3w. Nadszed\u0142 czas na zmiany! Pod koniec produkcji szukano oszcz\u0119dno\u015bci, aby m\u00f3c oferowa\u0107 auto po konkurencyjnej cenie i zniwelowa\u0107 spadek poda\u017cy spowodowanej niemodn\u0105 ju\u017c bry\u0142\u0105 nadwozia. W 1963 roku zrezygnowano z aluminiowych element\u00f3w, zast\u0119puj\u0105c je stalowymi. Pojazd prezentowany na tej stronie posiada wszystkie elementy nadwozia wykonane ze stali, co jest stosunkowo rzadko spotykane, ze wzgl\u0119du na fakt, i\u017c w\u0142a\u015bciciele cz\u0119sto pozbywali si\u0119 ich na rzecz aluminiowych. Ostatni Rover P4 zjecha\u0142 z ta\u015bmy produkcyjnej w marcu 1964 roku. \u0141\u0105cznie wyprodukowano jedynie 3680 Rover\u00f3w 95, przy czym w Anglii nadal zarejestrowanych jest ok. 200 sprawnych pojazd\u00f3w tego typu.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/8h-1024x776.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\nDzi\u015b Rover P4 jest cenionym w Wielkiej Brytanii (i nie tylko) klasykiem. Nazywany \u201eRolls Roycem\u201d dla nieco ubo\u017cszych kierowc\u00f3w, klasyk cieszy pi\u0119knym wn\u0119trzem i rozwi\u0105zaniami technicznymi, kt\u00f3re niewiele odbiegaj\u0105 od dzisiejszych standard\u00f3w. Wielu uwa\u017ca, \u017ce przezwisko \u201eAuntie Rover\u201d (Rower cioci), kt\u00f3re jest powszechnie u\u017cywane w Wielkiej Brytanii, jest odpowiednikiem \u201eGarbus\u201d w odniesieniu do znanego samochodu VW. Wzi\u0119\u0142o si\u0119 st\u0105d, \u017ce auto jest tak wygodne i ma\u0142o sportowe, \u017ce tylko podstarza\u0142e ciotki mog\u0142yby czerpa\u0107 rado\u015b\u0107 z jazdy nimi. W rzeczywisto\u015bci jednak przezwisko to Rover P4 zawdzi\u0119cza dziennikarzowi motoryzacyjnemu Denisowi Jenkinsonowi, kt\u00f3ry wraz z dwoma innymi kolegami po fachu, w ramach testu, pojecha\u0142 Roverem 75 do\u2026 Maroka, gdzie wzi\u0119li udzia\u0142 w tamtejszym Grand Prix (Casablanca 1958 r.). Droga powrotna przebieg\u0142a przez w\u0142oskie miasto Turyn, gdzie odbywa\u0142y si\u0119 targi motoryzacyjne. Auto spisywa\u0142o si\u0119 dobrze, znosz\u0105c trudy podr\u00f3\u017cy bez awarii i zu\u017cywania p\u0142yn\u00f3w eksploatacyjnych. Po powrocie Jenkinson napisa\u0142, \u017ce auto znios\u0142o tortury dalekiej podr\u00f3\u017cy tak, jakby jecha\u0142o do cioci (ang. aunt) na herbatk\u0119, i w ten spos\u00f3b ju\u017c na zawsze przezwisko \u201eAuntie Rover\u201d przylgn\u0119\u0142o do auta.<\/p>\n\n\n\n Firma Rover powsta\u0142a w 1894 roku. Pocz\u0105tkowo by\u0142a znanym wytw\u00f3rc\u0105 pojazd\u00f3w nap\u0119dzanych si\u0142\u0105 ludzkich mi\u0119\u015bni, czyli\u2026 rower\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie od Continue Reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-19","page","type-page","status-publish","hentry","no-post-thumbnail","no-read-more-tag","no-sticky","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/19","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/19\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":136,"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/19\/revisions\/136"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/oldrover.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/2025-03-22-22_08_15-Window-1024x790.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/oldrover.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/2025-03-22-22_07_56-Window-1024x598.png\")
<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"